Mostrando postagens com marcador poesia Welington. Mostrar todas as postagens
Mostrando postagens com marcador poesia Welington. Mostrar todas as postagens

segunda-feira, 8 de abril de 2013

Era só um dia de agonia e dois de escuridão!



E tomando em suas mãos
O mundo e tudo que nele há
Disse a si mesmo.
Valerá a pena.
Não tanto pelos vales
E nem pelas flores
Ou pelas imensas cascatas
Que elevam nuvens
De água transformada em nuvens
Mas pelo amor da moça prisioneira.
Pelo amor da órfã
E do pequeno Samuel
Que viu seus pais morrerem na guerra
Por amor da pequena Pooja
Que viu sua mãe morta
Por sacerdotes fanáticos,
Ele correu em meio as gotas da chuva
Ele gritou em meio a tempestade
Ele saltou em meio aos raios
E no seu coração queimavam nomes
E quando a imagem da cruz vinha em sua mente
Era somente um pedaço de madeira
Entre Ele e as vozes de alegria
Era somente um dia de agonia
E mais dois de escuridão

Nada mais
Ele deixou que a chuva
Derramasse sobre as roupas
Ele deixou que as vozes
Dos trovões ressoassem
Ele gritou a plena voz
Em meio a tempestade
E correu cheio de alegria
A carreira que lhe fora destinada
Pensam os homens
Que vivera uma vida tão pesada
Que a morte manchava seus sonhos
De menino
Era pouco
Diante do gozo
Que o envolvia
Nada mais que
Um dia de agonia
E dois de Escuridão


Mas ainda houve-se nas entranhas do universo
Não seu medo
Antes sua furia!
Antes sua alegria transbordante
Maior é o som dos seus pés
Pisando as poças de lama
Maior é o grito de vida
E de sua certeza
Porque nele estava a Vida
E a Vida era a luz dos homens
E como brilha
Essa chama
Esse raio,
Essa centelha
nesse homem
Ressurreto
Olha!
Ainda corre!
Ainda ri!
Ouçam!
Ainda grita
E sua voz
Dentro de mim
É maior
Que um trovão....




And taking in your hands 
The world and everything in it have 
He told himself. 
Worthwhile. 
Not so much the valleys 
And not by the flowers 
Or by the huge waterfalls 
That creates clouds 
Water turned into clouds 
But by the love of the girl prisoner. 
By the love of orphan 
And by love of boy Samuel 
He saw his parents die in war 
He will do by  the sake of small Pooja 
She saw his dead mother 
By fanatical priests, 
He ran through the raindrops 
He shouted amid the storm 
He jumped amid rays 
And in his heart burned names 
And when the image of the cross came into his mind 
It was only a piece of wood 
Between him and the voices of joy 
It was only a day of agony 
And two more of darkness 

Nothing else 
He let the rain 
Spilled on the clothes 
He let the voices 
Thunder resonate 
He yelled at full voice 
Amid the storm 
And full of joy he ran 
A career that had been designed 
Men think 
Who had lived a life so heavy 
That the death stained your dreams 
Boyish 
Was little 
Before the enjoyment 
That involved 
Nothing more than 
A day of agony 
And two of Darkness 

But there was still up in the bowels of the universe 
Not your fear 
Unlike, his fury! 
Unlike,  their overflowing joy 
Greater is the sound of your feet 
Treading mud puddles 
Greater is the cry of life 
And its sure 
As it was Life 
And the life was the light of men 
And as it shines 
This flame 
This radius, 
This spark 
this man 
Resurrected 
Look it! 
Still he ran! 
Still he laugh! 
Listen! 
Still Cries of joy!
And his voice 
Inside me 
It is larger 
Than thunder .... 
...








quarta-feira, 13 de fevereiro de 2013

Since


Since your name is not found
Among the famous names
Since you have no bust
not plaza
neither street
neither stadium
neither port
neither ship
with your name baptized
Since the story
Do not appoint
And knowing that you have lived
In the midst of so many millions
And who quietly
You did such things
I will never forget
Since forgotten
It was your life
And in the hidden
you denounced your hand
in breaking bread
When suffer the cause
That was not your
know that
Once the squares
Stadiums and streets,
Ports, ships
No longer exist
Your name without honor, who never forgot
forever
It must be
throughout the universe
Remembered.

terça-feira, 3 de agosto de 2010

Cabelo solto

Ele então a tomou e rodopiou
Ele a riu, a viu, quando a levantou
E ela extasiada no ar girou
Ele a levantou, e ela sorriu
Ela entào deixou
seu cabelo solto,
Para o enfeitar
Ele brincou e quando a abaixou
Ela deslizou e então parou
Suspirou, piscou
tornou bailar
Ela então se riu
dançou, só pra se mostrar
Ele a riu,  correu
pra se ajoelhar
Ela então tornou
com ele dançar
Ele a fitou
Ela o riu e então lhe respondeu

E fitando-o nos olhos
deixou-se perceber
que não haveria
anoitecer
em que não deixasse cair
seu cabelo solto,
Para o enfeitar

Welington

segunda-feira, 12 de julho de 2010

Era uma vez uma menina que amava os livros


Doce leu sobre as coisas do tempo
Meiga aprendeu sobre as coisas da vida
Plena viajou entre as blumas das eras
Curiosa  mergulhou em mundos feitos palavras
E muito indignada,
nelas se enxergou, invocando sentimentos

A menina riu
E chorou
emocionou-se
Guardando sonhos e lendas
De tantas vidas descritas
A menina que amava os livros
Cresceu...
E se tornou tão madura,
Tão adulta,
E tão sábia,
Que jamais deixou de ser menina.






E assim também
pra não perder o costume
jamais deixou de amar
aos livros.





Welington José Ferreira

quarta-feira, 21 de abril de 2010

A sombra e a alma


Houve uma sombra, que decidiu assombrar a uma alma.
E a alma a enxotava. E lhe rugia.
Mas a sombra não desistia. Porque houve um tempo
Que a sombra não fora penumbra.
E nem sombra.
E ela se achegou a alma
E a amou
Mas a alma a desprezou.
Porque a alma que se imaginava viva
Tinha a sombra de pouco valor.
Até usou a sombra
E até deixou que ela
Se imaginasse amada.
Mas era só ilusão.
Porque a alma só amava a si própria.
Mas a sombra era impertinente.
E mesmo sentindo desprezada
Não desistia da alma
Pelo tanto que lhe amou.
Porque bem sabia a sombra
Que a alma era vazia
Que a alma era uma sombra.
E que ela sombra
Ainda que sombra
é que tinha alma.
A sombra usou todos seus recursos.
Então a alma num capricho
Se afastou da sombra tola
Que só enxergava a alma.
E a sombra ficou enferma
E a sombra quis esquecer.
mas a sua natureza teimosa
Era maior que a sua vontade.

E a sombra subiu as alturas
E passou das estrelas
E sem medo dos anjos
Mergulhou na própria luz.

E a luz que desfaz toda sombra
A abraçou
E a sombra já não era mais sombra
Em meio a luz
Era só voz.
E diante da luz verdadeira
Rogou pela alma que amava
Que a desprezou.


E a luz que tudo ilumina
A ouviu.


E a alma que andava em trevas
Viu uma grande luz.
E a alma que era uma sombra
Iluminada assim
Se desnudou
E viu que era uma sombra
Que se imaginava ser alma
E nada mais
E a sombra que se imaginava alma
Chorou
Sentindo saudade da sombra
Que um dia
Tanto lhe amou



E a alma subiu as alturas
E passou das estrelas
E sem medo dos anjos
Mergulhou na própria luz.


E a luz que compõe toda alma
A abraçou
E a alma já não era mais alma
Em meio a luz
Era só voz.
E diante da luz verdadeira
Rogou pela sombra que a amava
Que ela desprezou.



E a luz que tudo ilumina
A ouviu.
Também...


























sexta-feira, 26 de março de 2010

Mas na verdade era só um sonho



Ele a festejava

Nos recantos mais longíquos de seu coração


Ele a levou de mãos dadas

A um lugar de alegria
Onde lhe deu uma grinalda de flores
Um vestido


E um colar com um pequeno coração
Dourado


E ele a tomou nos braços
E a girou
E ela ria
Envolta em afeto
E cheia de plena certeza
Porque maiores que os presentes
Daquele que a amava
Era a certeza
De ser querida

Mas na verdade  era só um sonho

E ele acordou só.

E ela sem se dar conta
Não recebeu presentes
Que deveriam ser seus

E ele deitou sua cabeça e tornou a dormir
Ela em outro lugar
Sentiu a falta de um coração dourado
Que devia estar em seu pescoço
E suspirou bem fundo
Olhando ao redor de si
Sem nada avistar...

quinta-feira, 4 de março de 2010

O coração que se eleva


As vezes o coração deverá subir a alturas imensas
Acima das nuvens
Até as regiões celestiais
Acima do medo, da ira e da dor
Da fraqueza, do pecado, da culpa
Da ausencia de perspectiva
Da impossibilidade do amanhã
Porque nas alturas
Tal coração
Bate mais forte


Welington

segunda-feira, 1 de março de 2010

Ele amou a Palavra

E ele sonhou com as multidões
que escutavam atentas
A sua terna voz.
Ele cantava as cores
De antigas profecias
Ele lembrava as fontes
De outras tipografias
De sentidos feitos poesia
De canticos escritos em versos
De letras de puro mistério
Que a todos
Conhecia!
E ele encantava a todos
Com sua majestosa alegria
Com contagiante verdades
Das Escrituras de Deus
E dos assombros dos céus!
E mesmo quando anjos
Revoavam sobre os outros
De corações em suspenso
Não podiam se  impedir
De olhar a cor das palavras
que dele fluiam qual vida
Que dele saiam qual rio
Porque ele amou a Palavra
E ela cavou os seus sulcos
Profundos na terra batida
De seu assombroso
Coração sonhador
E ele avistou aos profetas
E subiu aos montes antigos
E junto de outros
Também viu o vale das uvas
E ele entendeu a verdade
Sobre aforça daquele
Que arrancou os portais
Daquela antiga cidade
Chamada porta

E ele amou a Palavra
E ele amou os profetas
Por isso quando a pregava
Ele queimava
E cria
E era só alegria

Por isso ouviam atentos
Aquele que era uma sarça
Que queimava
Mas não se consumia

E olha que há sobre os montes
A multidão dos que criam
E pulavam como crianças
Quando narrava das coisas
Testemunhadas
Por Deus


Welington

quarta-feira, 24 de fevereiro de 2010

E havia um certo homem

E havia um certo homem
Que cria em não crer
Que se vangloriava em não saber
Que religiosamente, negou toda a fé
Cuja doutrina era a perene negação
De toda sombra sobrenatural
E havia certo homem
Que sonhou que era sábio
E incontaminado
Pela magia da religião
Pelos conceitos
De mitos pagãos
Pela ignorancia
De almas pobres
de espítos fracos
Que se deixaram convencer
Por sacerdotes do nada
Por pregadores de fadas
Num mundo de fanatismo
Arvorou ele a bandeira
De um coração sem fé
Porque a fé também
jamais existira
Havia certo homem
Cuja maior certeza
Era de caminhar sobre o nada
Porque o tudo veio a existir
Sem razào e sem causa
Sem ciencia de um criador
Porque tudo que se expressa matematicamente
Seja matéria, luz e energia
O foi por conta de cálculos indiscritivelmente belos
Sem que houvesse qualquer calculista
E que a própria matemática da vida
era uma mera abstração
E havia um homem
Sozinho e moribundo
Num universo de mistérios inexplicáveis
Que não lhe importou conhecer
E ele viveu sem tocar os anjos
E ele viveu sem enxergar
O Trono.
E ele não tremeu
Na expressão dos Querubins
E ele jamais sentiu a alegria
Que anjos que não existem sentem
Quando a salvação sob uma cruz inutil
Pendia de um morto, que na verdade
Também jamais ressuscitou.
E ele jamais entendeu porque chorava
A menina de nome Maria
Aos pés de um tosco jardineiro
No jardim da falsa ressurreiçào.
E ele não amou a Ester
Que caminhou num jardim sagrado
Porque nunca fora dado
A romances de ficção.
E havia certo homem
cansado e arrogante
Soberbo e endurecido
Cujo coração de pedra
jamais se tornou de um homem
E havia um certo homem
que na verdade
jamais viveu.
Porque na verdade o pobre homem
miserável homem
Sonhou que vivia.
mas não era verdade.
Como toda sua perspectiva
Isso também
Era somente
Ilusão.


Welington josé ferreira

quinta-feira, 26 de novembro de 2009

Meu pai, meu pai

Meu pai. Meu pai.

Jun/2001 

Nessa semana eu fui assustado pela dor de uma jovem que gritava as palavras
acima, de um modo o qual jamais ouvi em toda minha vida.
Eu desci para ver o que acontecia, podia ser que alguém tivesse caido, se
acidentado.
Próximo a uma coluna da garagem um rapaz segurava uma  moça desesperada
O som de sua voz ecoou pelos prédios vizinhos, pelas janelas,
e principalmente por dentro de mim.
Eu não sabia o que tinha acontecido, eu não a conheço,
e ela ainda gritava - meu pai - quando eu me aproximava.
Antes que eu chegasse ao local,  a jovem e o rapaz que a consolava
deixaram a garagem e subiram para o seu prédio.
A coluna onde ela chorou deveria ser chamada coluna do pranto.
Entendi que um pai morrera naquela noite.
Que aquele era o choro pela perda de um pai.
Na noite posterior o porteiro me anunciou
que o diretor do hospital Rocha Faria, Mário Arcoverde Sobrinho
Fora assassinado por tentar impedir compra de remédios superfaturados.
Esse homem era o pai, pela qual a jovem chorava
E que morrera naquela noite.
Naquela triste noite.

Eu creio que existe um tipo de Evangelho
E um tipo de pregação
Que é maior que as nossas contradições teológicas.
E que somente este tipo de evangelho,
Do mesmo tipo que explodia de dentro da boca do próprio Cristo
Que ardia no interior da alma dos profetas
Que ainda incomoda e acorda os anjos
Que ainda desestrutura a própria dor

Eu creio que esse evangelho puro e não destilado
Que disse para o impossível que ele não é forte o bastante
Que diz para a morte que ela não é ninguém,
é o único capaz de colocar o dedo transversalmente sobre os lábios
de uma filha que grita

Meu pai, meu pai.

E eu creio que somente este
E outro nenhum dos feitos de palha, barro, filosofia ou boa intenção
É o verdadeiro evangelho.

E um dia.
Esse evangelho
Que explodia na boca do Senhor
Será pregado na terra.
para que nunca mais
hajam colunas banhadas de pranto
e noites banhadas de dor
de filhas gritando.
meu pai,
meu pai.

Formigas

Formigas 
 
(sobre a melodia de Bailes da Vida de M.Nascimento)

Eram duas formigas
Levando nas costas seu pão
Correndo loucas
Atrás a multidão

Pois quem cair
Sem pão ficará
Eta gente faminta
Pois num dá tempo
De descansá

Eram duas formigas
Seguidas pela multidão
Será possível que num tem lugar
Pra se parar, pra descansar
Pra até pensar


Pão nas costas num alimenta
Quem carregá
Vai se matá

Eram duas formigas na noite
Fugindo sem dó
Cadê as leis, quem as protegerá...
Quando acabar
O que restará
Das pequenas que correram
Pelo seu pão
Pelo seu pão

Eram duas formigas
Fugindo da multidão
Ó formigueiro que não chega nuuunca!
Dizem depois
Que é fácil viver
Digam isso
Veementemente
Pra multidão.
Pra multidão...


Welington

quinta-feira, 24 de setembro de 2009

Quando findarem os versos


E quem pensaria

que chegaria
o dia,
que o poeta alucinado
depois de ter varrido tudo
não mais encontrou
nenhum esboço
nenhum rascunho
nehuma frase solta
nehuma máxima perdida
entre as coisas

de seu coração....

And who would think

would come
day,
in which the poet madman
after having searched all
no longer found
no outline
no draft
none loose sentence
no poetry lost
between things

in your heart ....

Welington

quarta-feira, 26 de agosto de 2009

Amanhã, Demain

Amanhã

Amanhã haverão sonhos sonhados
Que vão brotar da terra seca esculpida
Que vão assombrar a terra dos fantasmas
Com vida.

Amanhã tudo que os vales sombrios
Exigiram como Tributários
Terão que devolver sob ordem
Inquestionável

Amanhã um grito incontido
De alegria incontida
Será visto das constelações
E ouvido até pelos mortos

Amanhã as amarras serão quebradas
E os grilhões destruidos

Amanhã, alma, você será atraída
Pelo amor inconcebível
E se renderá ao apelo pleno
De um coração muito teimoso

Amanhã as sombras terão vida

Amanhã o sonho se chamará
Passado..

E antes que chegue a noite
O coração
renascerá.


Demain


Demain il y aura des rêves se réalisent

Que va germer des terres sèches taillées

Que va hanter le pays des esprits

Alive.


Demain, tout ce que la vallée de l'ombre

Exigée comme l'impôt

Devront retourner en vue

Incontestables


Demain, un cri incontrôlable

Effrénée joie

On verra la constellation

Et d'entendre les morts


Aujourd'hui, les liens seront brisés

Et les liens détruits


Demain, l'âme, vous serez attiré

Car l'amour merveilleux

Et la remise à plein appel

D'un coeur très têtu


Demain, les ombres prennent vie


Demain, le rêve va être appelé

Passé ..


Et avant que la nuit vient

Cœur

renaître.

Welington José Ferreira

terça-feira, 25 de agosto de 2009

Sobre certa árvore


E desdenhou da tempestade
Porque antes,
A tempestade tinha desdenhado dele.
É só mais outra árvore, disse ela,
Que vou arrancar a partir da raiz
E por toda a longa noite
Sopraram os ventos
E da floresta inteira
Somente ele ainda estava de pé.
É só mais outra árvore, disse ela
Com certa impaciencia
E trovejou com ira
E lançou-lhe em meio a fronte
Um raio.
Era só mais outra árvore
nada mais.
E ele ficou queimando
sozinho em meio aos destroços
Do tronco brotaram folhas
E mudas dele saíram
E estas cresceram fortes
Ao lado do tronco tosco
E desdenharam da tempestade
Porque antes
A tempestade...
Desdenhara dele.


And scorned the tempest
As before,
The storm had spurned him.
It's just another tree, she said,
I'll start from the root
And throughout the long night
The winds blew
And the whole forest
Only he was still standing.
It's just another tree, she said
With some impatience
And thundered with anger
And threw him in the middle of the forehead
Lightning.
It was just another tree
nothing.
And he was burning
alone in the wreckage
Trunk sprouted leaves
And it came seedlings
And these grew strong
Beside the trunk rough
And turning away from the storm
Because before
The storm ...
Scorned him.





Y despreciado la tempestad
Como antes,
La tormenta había rechazado a él.
Es sólo otro árbol, dijo,
Voy a empezar desde la raíz
Y durante toda la noche
El viento
Y todo el bosque
Sólo él estaba todavía en pie.
Es sólo otro árbol, dijo
Con cierta impaciencia
Y tronó con la ira
Y lo tiró en el centro de la frente
Lightning.
Era sólo otro árbol
nada.
Y él se estaba quemando
solo en los restos
Las hojas del tronco germinados
Y sucedió plantas
Y estos se hicieron fuertes
Junto al tronco en bruto
Y alejándose de la tormenta
Porque antes de
La tormenta ...
Burlado de él.



Welington José Ferreira

terça-feira, 18 de agosto de 2009

Lamento

Eles enterraram as palavras frias
Como se enterrassem maldições
Havia uma ordem que fora emanada
Pra que nunca descobrissem
Numa página turva
Como um pergaminho
Selada por dentro e fora
Numa caixa-forte
Feita de alumínio
Reforçada com adamantium
Revestida em aço, sobre o titanium
Que fazia lhe a corbertura
A perfuratriz
Foi até onde deu
Pra furar a dura crosta
Eles então a lançaram
Ali.
E ainda temiam
Quando um dia fosse aberta
O terreno foi cercado
Sua terra foi minada
A entrada foi selada
Os mapas modificados
E as fotos de satélite
Foram ali, reconstituidas.
Leis foram criadas
Para impedir
O acesso das nações
Ao terreno ermo
Onde enterrado
A mãe das lamentações
E mil anos se passaram
Quando o homem lá voltou
Quando apesar de tudo
Resolveram resgatar
As palavras frias
Que foram trancadas
Para nunca ninguém ler
Uma ordem fora dada
E a terra inteira viu
Quando a caixa destrancada
Finalmente se abriu
E ao lerem a tal carta
em voz alta a multidão
finalmente compreenderam
que havia uma razão
Era sobre uma perda
De alguém que muito amou
E a geração que ouviu
Toda ela em silencio
Fez a terra estremecer
Toda a terra de uma feita
Num momento só,
chorou.

quinta-feira, 30 de julho de 2009

Dança de estrelas










Ele olhava para as estrelas
e sempre que pensava nela,
elas dançavam
mesmo que houvessem nuvens
Mesmo quando havia guerra dentro de seu coração
Elas faziam imensos movimentos em espiral
Porque no fundo o universo ansiava uma resposta
Porque havia um eco em dois corações
E haviam imagens que dançavam
Que seguiriam seus caminhos
Mas se levariam dentro de si
Enquanto houvesse um céu
Enquanto houvessem estrelas
Que pudessem dançar
E o céu era as vezes sombrio
Outras vezes escuro e chuvoso
Mas as estrelas dançavam
Por detrás das nuvens todas

E algo aconteceria ainda em meio a vida
Há algo que não entendo
Mas que as estrelas já sabem,,,
Por isso elas dançam
É que ele foi um presente
Que Deus lhe quis ofertar
E ela foi a mensagem
Que Deus lhe quis enviar
Ela recusou o presente
E ele não ouviu a mensagem
Tiveram medo...

Então as estrelas dançaram
E riram isolentes
Porque não conhecem as crianças
Nem seu próprio presente
Nem o seu amanhã
E não haveria escolha
Pois o amor tem muitas faces
Basta saberem os dois
Qual face perfeita
escolher

Ela abrirá o presente
E ele ouvirá a mensagem
E eles vão rir
Junto com as estrelas
Que agora dançam

E dirão
como idiotas foram
era só ouvir o raio da musica
segurar as mãos
e dançar...


Er sah zu den Sternen
und wenn ich daran dachte,
sie tanzten
Selbst wenn es bewölkt
Auch wenn es Krieg war in seinem Herzen
Sie waren riesig spiralförmigen Bewegungen
Weil tief in das Universum begehrte eine Antwort
Da gab es ein Echo in zwei Herzen
Und es gab Bilder, die tanzten
Würde folgen, seine Wege
Aber wenn Sie innerhalb
Zwar gab es einen Himmel
Zwar gab es Sternen
Sie tanzen könnten
Und der Himmel war manchmal dunkel
Manchmal ist dunkel und regnerisch
Aber die Sterne tanzen
Hinter den Wolken alle
Und noch etwas passiert in der Mitte des Lebens
Es gibt etwas, was ich nicht verstehen
Aber die Sterne wissen bereits,,,
So tanzen sie

Es ist, daß er ein Geschenk war
Gott wollte zu bieten
Und sie war die Botschaft
Gott wollte, zu senden
Sie weigerte sich, diese
Und er hörte nicht die Botschaft
Sie befürchten, ...


Dann tanzten die Sterne
Und lachte isolentes
Weil die Kinder nicht wissen
Weder seine eigene Gegenwart
Weder Ihr morgen
Und gäbe es keine andere Wahl
Denn die Liebe hat viele Gesichter
Einfach wissen, die beiden
Was perfekte Gesicht
wählen


Es öffnet sich dieser
Und er wird hören die Nachricht
Und sie werden lachen
Zusammen mit den Sternen
Was nun Tanz
Und sagen
als Idioten waren
war nur zu hören das verdammte Musik
Hand in Hand
und Tanz ...


הוא הסתכל על הכוכבים

ובכל פעם חשבתי על זה,

הם רקדו

גם אם היו עננים

גם כאשר היתה מלחמה בלבו

הם היו תנועות ספירלה ענקית

כי עמוק בפנים היקום השתוקק תשובה

כי לא היה הד שני לבבות

והיו שם תמונות כי רקדו

האם פעל בדרכים שלו

אבל אם תיקח בתוך

בעוד שם היה גן עדן

אמנם היו כוכבים

הם יכולים לרקוד

והשמים היו לפעמים כהה

לפעמים חשוך וגשום

אבל לרקוד כוכבים

מאחורי העננים כל


משהו קורה באמצע החיים

יש משהו שאני לא מבין

אבל הכוכבים כבר יודעים,,,

אז הם רוקדים

זה שהוא מתנה

אלוהים רצה להציע

והיא היתה הודעה

אלוהים רצה לשלוח

היא סירבה זה

והוא לא שומע את ההודעה

הם פוחדים ...


ואז הכוכבים רקדו

וצחק isolentes

כי הילדים לא יודעים

גם ההווה שלו

גם מחר שלך

ולא יהיה ברירה

לאהבה פנים רבות

פשוט להכיר את שני

מה פנים מושלמת

בחר


הוא ייפתח זו

והוא מוכן לשמוע את ההודעה

וגם הם יצחקו

יחד עם הכוכבים

מה עכשיו לרקוד


ולומר

כמו אידיוטים היו

היה פשוט להאזין למוסיקה הארור

מחזיקים ידיים

וריקודים ...


Κοίταξε τα αστέρια

και κάθε φορά που σκέφτηκα ότι,

χόρευαν

ακόμη και αν υπήρχαν σύννεφα

Ακόμη και όταν υπήρχε πόλεμος στην καρδιά του

Ήταν τεράστια κινήσεις σπείρα

Διότι κατά βάθος το σύμπαν λαχταρούσε μια απάντηση

Επειδή υπήρχε μια ηχώ σε δύο καρδιές

Και υπήρχαν εικόνες που χόρευαν

Θα ακολουθήσει τους τρόπους του

Αλλά αν θα λάβουν εντός

Ενώ υπήρχε παράδεισος

Ενώ υπήρχαν αστέρια

Θα μπορούσαν χορός

Και ο ουρανός ήταν μερικές φορές σκοτάδι

Μερικές φορές, σκοτεινό και βροχερό

Αλλά το χορευτικό αστέρια

Πίσω από τα σύννεφα όλοι


Και κάτι συμβαίνει στη μέση της ζωής

Υπάρχει κάτι που δεν καταλαβαίνω

Αλλά τα αστέρια που ήδη γνωρίζουμε,,,

Έτσι χορεύουν

Είναι ότι ήταν ένα δώρο

Ο Θεός ήθελε να προσφέρει

Και ήταν το μήνυμα

Ο Θεός ήθελε να στείλει

Αρνήθηκε αυτό

Και δεν άκουσα το μήνυμα

Φοβούνται ...


Στη συνέχεια, τα αστέρια χόρευαν

Και γέλασε isolentes

Επειδή τα παιδιά δεν γνωρίζουν

Ουτε τη δική του κρίση

Ουτε αύριο σας

Και δεν θα υπήρχε επιλογή

Για την αγάπη έχει πολλά πρόσωπα

Απλά γνωρίζοντας τις δύο

Τι τέλειο πρόσωπο

επιλέγω


Θα ανοίξει το

Και θα ακούσουν το μήνυμα

Και θα γελάνε

Μαζί με τα αστέρια

Αυτό που τώρα χορός


Και να πω

όπως οι ηλίθιοι

ήταν απλώς ακούγοντας την μουσική καταδικάζω

χέρια εκμετάλλευσης

και το χορό ...


彼は、星を見て
といつもそれを思想、
彼ら踊った
たとえ雲が

あった場合でも彼の心の戦争だった
彼らは巨大ならせん状の動きが
これは、宇宙の奥底で答えを欲しがった
のための2つの心の中にエコーされた
とがある画像は、踊っていた
彼のやり方に従うか
しかし、もしあなたの内にかかる
中には天国だった
中にある星の光
彼らはダンスの可能性
そして、空も暗くなっていた
時には暗い雨
しかし、星の踊り
雲の後ろ
 
何かの人生の中で起こるわけで
ようこそ私は理解していないものです
しかし、星はすでに、知っている
そこで彼らのダンス

それは、彼がプレゼントされたの
神を提供したかった
そして、彼女のメッセージだった
神を送信したい
彼女はこれを拒否
そして彼のメッセージを聞いていない
彼らは恐怖...
その後、星の踊り

と笑った
ので、子どもを知らない
どちらも彼の現在の自分
どちらのあなたの明日
としかないだろう
愛のために、多くの顔を持って
単に2つを知る
どのような完璧な顔
選ぶ
この開きます。

そして彼のメッセージが聞こえます
そして笑い
星とともに
今のダンス
と言う
馬鹿だったとして
ちょうどそんな音楽を聴いていました
手を取り合って
とダンス...

Il regarda les étoiles
et chaque fois que je pensais d'elle,
ils ont dansé
même s'il y avait des nuages
Même quand il y eut guerre dans son cœur
Ils ont été énormes mouvements en spirale
Parce qu'au fond de l'univers craved une réponse
Parce qu'il y avait un écho dans deux cœurs
Et il y avait des images qui dansaient
Suivrait ses voies

Mais si vous voulez prendre à l'intérieur
Alors qu'il y avait un ciel
Bien qu'il y avait des étoiles
Ils pourraient danse
Et le ciel était parfois sombres
Parfois sombre et pluvieux

Mais la danse étoiles
Derrière les nuages
Et quelque chose ne se produise dans le milieu de la vie
Il ya quelque chose que je ne comprends pas
Mais les étoiles savent déjà,,,
Donc, ils dansent

C'est qu'il était un cadeau
Dieu a voulu offrir
Et elle a été le message
Dieu a voulu envoyer

Elle avait refusé cette
Et il n'a pas entendu le message
Ils ont peur ...


Puis les étoiles dansaient
Et rit
Parce que les enfants ne savent pas
Ni son propre présent
Ni votre demain
Et il n'y aurait pas d'autre choix
Car l'amour a de nombreux visages
Il suffit de connaître les deux
Quel visage parfait
choisir


Il ouvrira ce
Et il entendra le message
Et ils se moqueront
Along with the stars
Et maintenant la danse
Et dis
comme des imbéciles ont été
a écouter la musique de merde
tenant par la main
et la danse ...

 He looked at the stars
and whenever I thought of it,
they danced
even if there were clouds
Even when there was war in his heart
They were huge spiral movements
Because deep down the universe craved an answer
Because there was an echo in two hearts
And there were images that danced
Would follow his ways

But if you would take within
While there was a heaven
While there were stars
They could dance

And the sky was sometimes dark
Sometimes dark and rainy
But the stars dancing
Behind the clouds all


And something does happen in the midst of life
There is something I do not understand
But the stars already know,,,

So they dance
It's that he was a gift
God wanted to offer
And she was the message
God wanted to send
She refused this
And he did not hear the message
They fear ...


Then the stars danced
And laughed
Because children do not know
Neither his own present
Neither your tomorrow
And there would be no choice
For love has many faces
Simply knowing the two
What perfect face
choose


It will open this
And he will hear the message
And they will laugh
Along with the stars
What now dance
And say
as idiots were
was just listening to the damn music
holding hands
and dancing ...


Welington José Ferreira

segunda-feira, 13 de julho de 2009

A morte da Morte


A morte da Morte

Sobre a dor
Em breve a morte terá seu próprio epitáfio
Nele estará escrito
Aqui jaz a senhora das gentes
E a Dona da dor.
A mestra dos terrores
E a revolta da cor
Aqui jaz o cinza
O desbotado
A ausência e a saudade.
Aqui jaz o desespero
A perda
O grito
E a dor.

E não será lembrada
Aquela que quis
Que fossemos esquecidos

Eis que teu algoz,
Ó morte,
...Já se levantou...

Tua única derrota
Será também
Tua agonia

Caminhas para teu destino
Incontornável
teu destino foi traçado
do mesmo modo
como o nosso
que tanto odiastes.

E olha a moça que chora
A volta de seu amado
Contempla o amor
Ainda que calado


Porque no dia em te fores
Não haverá ninguém
Que chore por tua perda

BASTARDA!!!!

Morte della morte


Sul dolore

Presto la morte avrà il suo epitaffio proprie
In esso sarà scritto
Qui si trova una donna del popolo
Dona e dolore.
Il maestro del terrore
E il tripudio di colore
Qui si trova il grigio
Sbiaditi
La mancanza e la nostalgia.
Qui si trova la disperazione
Perdita
Il grido
E il dolore.

E va ricordato
Quello che voleva
Per essere dimenticato

Ecco, il tuo carnefice,
O morte
... Mi sono alzato ...

La vostra perdita solo
Anche
La vostra agonia

I lettini per la vostra destinazione
In primo piano
Il tuo destino è stato mappato
Allo stesso modo
come il nostro
in modo che l'odio voi.

E guarda la ragazza che piange
Il ritorno dei loro cari
Ospiti d'amore
Anche se il progetto


Perché il giorno si sale
Non ci sarà nessun
Quel grido per la vostra perdita


Death of Death


About pain

Soon death will have his own epitaph
In it will be written
Here lies a lady of the people
And Dona pain.
The master of terror
And the riot of color
Here lies the gray
The faded
The absence and longing.
Here lies the despair
Loss
The cry
And the pain.

And it will be remembered
One who wanted
To be forgotten

Behold, your executioner,
O death
... I got up ...

Your only loss
Will also
Your agony

Cots for your destination
Featured
Your destiny has been mapped
likewise
as our
so that ye hate.

And look at the girl who cries
The return of their beloved
Guests love
Although the draft


Because the day you go up
There will be no
That cry for your loss

BASTARD!! BASTARD!






Welington José Ferreira

sexta-feira, 3 de julho de 2009

A Tal Lei

Devia haver uma lei que estivesse escrita nas tabuas do teu coração que te impedisse de te afastar de mim.
E deveria haver uma comissão pra analisar os desvios e as inflações cometidas a esta lei.
Ela devia ser irrevogável
e Imprescritivel, ou seja, jamais deveria perder a validade.
Devia estar essa tal lei.. num nivel constitucional dentro de teu coração.
De tal modo que não houvesse instancia ou autoridade a qual voce pudesse recorrer
pra tentar mudá-la.
E sem o apelo de uma constituinte feita às pressas, por alguma comissão montada com tal finalidade
... por alguma parte de teu pensamento...
Deveriam haver guardas que ficassem organizados em turnos,
rondando 24 horas a casamata que guardasse o original da tal lei,
escrito com saudade verdadeira nessas tábuas do coração,
com teu código genético que não pudesse ser falsificado.

E a penalidade pra uma afronta a essa lei devia ser uma saudade miserável.


There should be a law that was written on the tablet of your heart that stop you away from me.
And there should be a committee to analyze the causes of inflation and committed to this law.
It should be irrevocable
and inalienable, that is, should never lose its validity.
Should be that such a law .. a constitutional level within your heart.
So that there was no instance or authority which you could use
to try to change it.
And without the appeal of a constituent rushed by a committee set up to promote this
... for some part of your thought ...
Should be guards to stay organized in shifts,
24 hours circling the bunker that would keep the original of such a law,
written with true longing of the heart in these tables,
with your genetic code that can not be faked.
And the penalty for an affront to the law should be a longing miserable.


Der bør være en lov, der blev skrevet på tabletten i dit hjerte at stoppe dig væk fra mig.
Og der bør være et udvalg til at analysere årsagerne til inflation og engageret i denne lov.
Det bør være uigenkaldelig
og umistelig, er, at der aldrig mister sin gyldighed.
Bør være, at en sådan lov .. et konstitutionelt niveau i dit hjerte.
Således at der ikke var nogen instans eller myndighed, som du kan bruge
at forsøge at ændre det.
Og uden at anke af en komponent styrtede af et udvalg nedsat for at fremme denne
... for en del af dit troede ...
Bør være vagter blive organiseret i skiftehold,
24 timer cirkling bunkeren, der ville beholde den oprindelige af en sådan lov,
skrevet med ægte længsel i hjertet i disse tabeller,
med din genetiske kode, der ikke kan være forfalsket.
Og straffen for en hån mod loven bør være en længsel elendig.

Mal by existovať zákon, ktorý bol napísaný na tabuli srdca svojho, ktoré zastaví sa čo najďalej odo mňa.
A tam by mal byť výbor analyzovať príčiny inflácie, a zaviazala sa tento zákon.
Malo by byť neodvolateľný
a neodňateľné, to je, nikdy by nemali stratiť svoju platnosť.
By malo byť, že takýto zákon .. ústavnej úrovni vo Vašom srdci.
Tak, aby nedošlo k stupňu, alebo orgán, ktorý môžete využiť
pokúsiť sa zmeniť.
A bez odvolania zložky ponáhľal výbor zriadený na podporu tohto
... Pre niektoré časti svoje myšlienky ...
By mali byť kryté na pobyt organizovaný na smeny,
24 hodín krúžiaca bunker, ktorý by udržal pôvodný tohto zákona,
písomná so skutočnou túžbou srdca v týchto tabuľkách,
s genetický kód, ktorý sa nedá sfalšovať.
A trest za urážku práva by mala byť túžba mizerne.

Ci dovrebbe essere una legge che è stato scritto sulla tavola del tuo cuore che si fermano via da me.
E ci dovrebbe essere una commissione per analizzare le cause di inflazione e impegnata a questa legge.
Si deve essere irrevocabile
e inalienabile, che è, non dovrebbe mai perdere la sua validità.
Dovrebbe essere che una tale legge .. a livello costituzionale nel tuo cuore.
In modo che non vi era alcuna istanza o autorità che si potrebbe usare
per cercare di cambiarlo.
E senza il ricorso di un componente si precipitò da un comitato istituito per promuovere questo
... per una parte del tuo pensiero ...
Dovrebbero essere le guardie al soggiorno organizzato in turni,
24 ore girando il bunker che conserva l'originale di una legge siffatta,
scritto con vero anelito del cuore in queste tabelle,
con il codice genetico che non possono essere falsificate.
E la pena per un affronto alla legge dovrebbe essere un desiderio infelice.

Debería haber una ley que fue escrito en la tabla de tu corazón que deje de alejarte de mí.
Y debería haber un comité para analizar las causas de la inflación y el compromiso de esta ley.
Debería ser irrevocable
e inalienables, es decir, nunca debe perder su validez.
Debe ser que esa ley .. a nivel constitucional en su corazón.
Así que no hay instancia o autoridad que se puede utilizar
para tratar de cambiarla.
Y sin el recurso de un componente se precipitó por un comité creado para promover este
... de alguna parte de su pensamiento ...
En caso de ser guardias para estar organizado en turnos,
24 horas dando vueltas el búnker que se conserve el original de dicha ley,
escrito con verdadero anhelo del corazón en estas tablas,
con su código genético que no puede ser falsificado.
Y el castigo por una afrenta a la ley debe ser un anhelo miserable.


Θα πρέπει να υπάρχει ένας νόμος που γράφτηκε στην πλάκα της καρδιάς σας ότι έχετε σταματήσει μακριά από μένα.
Και θα πρέπει να υπάρχει μια επιτροπή για να αναλύσει τις αιτίες του πληθωρισμού και να δεσμευτεί με τον παρόντα νόμο.
Θα πρέπει να είναι αμετάκλητες
και αναπαλλοτρίωτο, δηλαδή, δεν πρέπει ποτέ να χάσει το κύρος της.
Πρέπει να είναι ότι μια τέτοια νομοθεσία .. ένα συνταγματικό επίπεδο μέσα στην καρδιά σας.
Έτσι ώστε δεν υπάρχει περίπτωση ή αρχή που θα μπορούσατε να χρησιμοποιήσετε
να προσπαθήσουμε να την αλλάξουμε.
Και δεν την έκκληση ενός συστατικού έσπευσαν από επιτροπή που έχει συσταθεί για την προώθηση αυτής της
... για ένα μέρος της σκέψης σου ...
Πρέπει να φύλακες να μείνετε οργανώνεται σε βάρδιες,
24 ώρες στον κύκλο του αεροδρομίου των καυσίμων που θα διατηρεί το πρωτότυπο ενός τέτοιου νόμου,
γραμμένα με πραγματική λαχτάρα της καρδιάς σε αυτούς τους πίνακες,
με το γενετικό κώδικα σας ότι δεν μπορεί να φαλκιδεύεται.
Και η ποινή για προσβολή της νομοθεσίας πρέπει να είναι μια νοσταλγία άθλια.


Es sollte ein Gesetz, das auf den Tafeln der Herzen geschrieben wurde, dass Sie aufhören von mir entfernt.
Und es sollte einen Ausschuss für die Ursachen der Inflation zu analysieren und dieses Gesetzes verpflichtet.
Es ist unwiderruflich
und unveräußerlich, ist, dass, sollte nie verlieren ihre Gültigkeit.
Sollte sein, dass ein solches Gesetz .. ein verfassungsrechtlicher Ebene in deinem Herzen.
So, dass es keine Instanz oder Behörde, die Sie nutzen könnten,
um zu versuchen, sie zu verändern.
Und stürzte, ohne die Beschwerde einer Komponente von einem Ausschuss eingerichtet, um dies zu fördern
... für einen Teil Ihres Denkens ...
Sollte Wachen in Schichten organisiert zu bleiben,
24 Stunden einmal um die Bunker, dass die ursprüngliche eines solchen Gesetzes halten würde,
geschrieben mit wahrer Sehnsucht des Herzens in diesen Tabellen,
mit Ihren genetischen Code, der nicht gefälscht werden können.
Und die Strafe für ein Affront gegen das Gesetz sollte eine Sehnsucht elend.


Il devrait y avoir une loi qui a été écrit sur la tablette de votre cœur que vous vous arrêtez pas de moi.
Et il devrait y avoir un comité chargé d'analyser les causes de l'inflation et s'est engagée à cette loi.
Il doit être irrévocable
et d'inaliénable, qui est, ne devrait jamais perdre de sa validité.
Devrait être qu'une telle loi .. niveau constitutionnel au sein de votre cœur.
Alors qu'il n'y avait pas de cas ou l'autorité qui pourrait te servir
pour essayer de le changer.
Et sans le recours d'un électeur se précipita par un comité mis en place pour promouvoir cette
... pour une partie de votre pensée ...
Devraient être des gardes pour rester organisé par équipes,
24 heures le tour de la fosse de sable qui serait de conserver l'original d'une telle loi,
écrit avec aspiration sincère du cœur dans ces tableaux,
avec votre code génétique qui ne peut pas être falsifiée.
Et la peine prévue pour un affront à la loi devrait être un désir misérable.




Welington José Ferreira

terça-feira, 12 de maio de 2009

Para os Trekkies


Terezinha que era Klingon
Saiu da Federação
Acudiu um Romulano
Com Delithium em sua mão

Um Vulcano foi o pai
Uma humana sua mãe
Desse amor nasceu Spock
Que virou oficial

sexta-feira, 17 de abril de 2009

Coração de profeta

Tu me fizeste grandiosas promessas
Sendo poderosíssimo para as cumprir
Teus são os corações dos governantes
Tua é a terra e tudo que nela habita
Os filhos dos homens e suas aflições
A face dos jovens, o desejo da tua amada
Teu é o mistério da amizade
E tua é a vida em toda a vastidão
Incontáveis estrelas se sustentam
porque
Tu assim, uma única vez, o ordenaste
E nenhum poder a isso pode abalar,
ao que ordenastes não se mover...
O que te pedi, é como nada diante dos teus olhos
Porém, impossível ao meu coração
Mas eu te pedi, pedi para todo o sempre
Por toda a eternidade tu te lembrarás
Do que hoje te pedi
Até o final dos teus dias Deus
Dias que jamais se findarão
Pois eu te pedi honra
Eu te pedi oportunidade
Eu te pedi corações, que estes se dobrem
nada dessas coisas enxergo agora
Mas há uma oração entoada
Que avança sobre o invisível
que caminha sobre o abismos
Há um eco da minha voz
Que percorrerá teus sonhos, Pai
E questionará Tua Sorte,
Tua Vida e tua Promessa
Eternamente

Hast made me great promises
Being powerful to meet
Yours are the hearts of the rulers
Yours is the Earth and everything that inhabits it
The children of men and their troubles
The face of the young, the desire of thy beloved
Yours is the mystery of friendship
And your life is in the vastness
Countless stars are supported
because
You therefore only once, the commanded
And no power that can shake,
that commanded not to move ...
What I ask, is like nothing before your eyes
However, impossible to my heart
But I ask, I asked for all time
For all eternity you shall remember
What I ask today
By the end of your days God
Now that will never be ended
Well I asked you honor
I asked you the opportunity
I asked you hearts, they bend
none of these things I see now
But there is a prayer sung
Advancing on the invisible
walking on the abyss
There is an echo of my voice
That will go through your dreams, Father
And will ask Your Luck,
Your Life and Your Promise
Forever


M'as fait de grandes promesses
Être puissant pour satisfaire aux
Les vôtres sont les cœurs des dirigeants
Exemplaire est la Terre et tout ce qui l'habite
Les enfants d'hommes et de leurs peines
Le visage du jeune, le désir du bien-aimé ton
Soyez le mystère de l'amitié
Et votre vie est dans l'immensité
D'innombrables stars sont pris en charge
car
Vous avez donc une seule fois, la commande
Et aucun pouvoir qui peut ébranler,
qui commandait de ne pas bouger ...
Ce que je demande, est comme rien devant vos yeux
Toutefois, impossible à mon coeur
Mais je demande, j'ai demandé tous les temps
Pour toute l'éternité tu te souviendras
Ce que je demande aujourd'hui
À la fin de vos jours, Dieu
Maintenant, qui ne sera jamais terminé
Eh bien je vous ai demandé d'honneur
Je vous ai posé la possibilité
Je vous ai posé coeurs, ils se courbent
Aucune de ces choses que je vois maintenant
Mais il ya une prière chantée
Avançant sur l'invisible
marcher sur l'abîme
Il est un écho de ma voix
Qui passera à travers vos rêves, le Père
Et vous demandera votre chance,
Votre vie et votre promesse
Toujours
 
Me has hecho grandes promesas
Tan poderoso que usted puede completar
Los tuyos son los corazones de los gobernantes
Tuya es la Tierra y todo lo que habita
Los hijos de los hombres y sus problemas
El rostro de los jóvenes, el deseo de tu amado
El suyo es el misterio de la amistad
Y su vida está en la inmensidad
Innumerables estrellas son compatibles
por qué
Por lo tanto, sólo una vez, el mando
Y ningún poder que pueda agitar,
que mandó que no se mueven ...
Lo que pido, es como nada delante de vuestros ojos
Sin embargo, imposible de mi corazón
Pero yo pregunto, le pregunté por todo el tiempo
Para toda la eternidad que se recuerde
Lo que pido hoy
Al final de sus días de Dios
Ahora que nunca se terminó
Bueno, yo pedí que el honor
Le pedí a usted la oportunidad
Te pedí el corazón, que se doblan
ninguna de estas cosas que veo ahora
Pero hay una oración cantada
Avanzando en lo invisible
caminando sobre el abismo
Hay un eco de mi voz
Que pasará a través de sus sueños, el Padre
Y pedirá a su suerte,
Su vida y su Promesa
Para siempre
 
Welington José Ferreira